AICAR

AICAR jest dostarczany jako skatalogowany materiał badawczy w ilości 50 mg.

Skrót „AICAR” jest niejednoznaczny chemicznie, ponieważ odnosi się zarówno do akadezyny, jak i rybotydu AICA/ZMP. Przed przypisaniem wzoru lub danych rejestrowych należy potwierdzić dokładną substancję w raporcie dotyczącym tożsamości partii [1,2].

Właściwości chemiczne i informacje rejestrowe

Wartości rejestrowe mają zastosowanie wyłącznie do zgodnej sekwencji lub struktury i dokładnej postaci materiału. Należy porównać modyfikacje końcowe, koniugację, sól lub przeciwjon oraz uwodnienie z CoA i SDS danej partii; dokumentacja partii ma pierwszeństwo przed identyfikatorami z literatury.

Tło badawcze i opublikowane dowody

Opublikowane badania

Akadezyna może przenikać do komórek i ulegać fosforylacji przez kinazę adenozynową do ZMP; obie nazwy występują w badaniach metabolizmu nukleotydów i sygnalizacji związanej z AMPK [3,4].

Obecny stan wiedzy naukowej

Obserwacje dotyczące AICAR nie są mediowane wyłącznie przez AMPK, a wyników dla akadezyny nie można automatycznie przypisywać dostarczanemu ZMP ani odwrotnie. Literatura nie potwierdza tożsamości ani właściwości tej partii katalogowej.

Akadezyna i rybotyd AICA są odrębnymi analitami; podobieństwo nazewnictwa nie potwierdza równoważności chemicznej.

Porównanie techniczne

Jakość i badania

Informacje o jakości są właściwe dla określonej partii i wariantu produktu. Należy korzystać wyłącznie z raportu powiązanego z dokładnym wariantem i numerem partii. Raportu dotyczącego innego wariantu, innej partii lub podobnie nazwanego materiału nie wolno traktować jako dowodu dla tego produktu.

Czystość chromatograficzna według powierzchni pików, tożsamość, zawartość netto peptydu lub analitu, zawartość wody lub przeciwjonu, sterylność, endotoksyny i zanieczyszczenia pierwiastkowe są odrębnymi pomiarami. Jeden wynik nie potwierdza pozostałych. Za dostępne należy uznawać wyłącznie badania poparte widocznym, zgodnym raportem.

Postępowanie laboratoryjne i przechowywanie

Materiał należy przechowywać i obsługiwać wyłącznie w warunkach określonych na etykiecie produktu oraz w CoA i SDS danej partii. Pojemnik powinien być zabezpieczony, prawidłowo oznakowany i chroniony przed zanieczyszczeniem. Nie należy wnioskować o warunkach przechowywania, zgodności z rozpuszczalnikami ani stabilności na podstawie związku pokrewnego.

Przygotowanie laboratoryjne, dobór metody analitycznej, ocena ryzyka, środki ochrony indywidualnej i utylizacja odpadów powinny być zgodne z właściwą SDS oraz zatwierdzonymi procedurami instytucji.

Status regulacyjny i prawny

Źródła i piśmiennictwo

1. [1] PubChem. Acadesine, CID 17513.
2. [2] PubChem. AICA ribotide/ZMP, CID 65110.
3. [3] Review of AICAR pharmacology and cellular conversion to ZMP.
4. [4] Review of AMPK-dependent and AMPK-independent effects of AICAR.

Najczęściej zadawane pytania

Czy numer CAS i CID w bazie PubChem dotyczą każdej postaci partii?

Tylko wtedy, gdy dokładna sekwencja lub struktura, zakończenia, koniugacja, sól lub przeciwjon oraz stan uwodnienia są zgodne. Rozstrzygające są CoA i SDS danej partii; nie wolno zastępować ich identyfikatorem związku pokrewnego.

Co oznacza wynik czystości analitycznej?

Jego znaczenie zależy od metody i konkretnego raportu. Przykładowo procent powierzchni w HPLC nie jest automatycznie równoznaczny z potwierdzeniem tożsamości, zawartości netto, sterylności, statusu endotoksyn ani braku zanieczyszczeń pierwiastkowych.

Jak należy przechowywać materiał i z nim postępować?

Należy łącznie przestrzegać dokładnych informacji z etykiety, CoA i SDS danej partii oraz oceny ryzyka obowiązującej w instytucji. Wolno korzystać wyłącznie z informacji o przechowywaniu i stabilności powiązanych z dokładną postacią materiału i daną partią.